Mijn visie vindt zijn oorsprong in een calvinistische opvoeding met een leuke rechtschapen vader die carrière maakte en een ontevreden intelligente moeder die meer had willen worden dan huisvrouw en opvoedster.
Grondbeginselen in mijn leven zijn van jongs af aan dat de wereld altijd beter kan, dat rechtvaardigheid een groot goed is en dat elk mens moet bijdragen aan verbetering en recht.
In de loop van mijn leven deed ik meer principes en wijsheden op. Een belangrijke is dat een mens een sociaal wezen is die anderen nodig heeft om veilig te zijn, verder te komen, liefde en lol te delen en samen iets te maken. Ik weet inmiddels ook dat leren, behalve uit kennis vergaren, bestaat uit het verrijken van ervaringen uit je eigen leven en werken.
Om samen op te trekken, je met elkaar te ontwikkelen en gezamenlijk dingen waar te maken heb je raakvlakken nodig. Daardoor kun je elkaar aanvoelen, begrijpen en respecteren. Kennis en ervaringen die herkenning oproepen, die uitdagen of verleiden, leveren van die raakvlakken op. Wetenschap en belevenissen van nu leveren beelden op, ook van een nog onvoorstelbare toekomst.
Ik ben er vast van overtuigd dat iedereen zoveel mogelijk eigenaar van zijn of haar eigen leven moet kunnen zijn – en dat iedereen betekenis wil geven aan het leven.
Uit ervaring weet ik dat het verhalen over je leven die betekenis al zichtbaarder maakt dan het dagelijkse ‘maar’ doorgaan ermee. Elk leven = elk verhaal heeft zijn recht van bestaan en kan leiden tot nieuwe betekenis. Zo lang een mens leeft en een organisatie bestaat hebben die verhalen om te vertellen en om van te leren.
Deze visie leidt tot de missie van Verhalenderwaard:
Betekenis (mee) zoeken in, en geven aan, verhalen van mensen en organisaties om te verbeteren en/of veranderen.
Foto door Suzy Hazelwood (via Pexels)